دل نوشته ها

خیال...!!!!

neveshteh-del — Thu, 05 Mar 2009 21:42:33 GMT

دیشب دوباره دیدمت اما خیال بود

تو در کنار من بشینی؟..... محال بود

هر چه نگاه عاشق من بی نصیب بود

چشمان مهربان تو پاک و زلال بود

پاییز بود و کوچه ای و تک مسافری

با تو چقدر کوچه ی ما بی مثال بود

نشنید لحن عاشق من را نگاه تو

پرواز چشم های تو محتاج بال بود

سیب درخت بی ثمر آرزوی من

یک عمر مانده بود ولی کال کال بود

گفتم کمی بمان به خدا دوست دارمت

گفتی مجال نیست ولیکن مجال بود

یک عمر هر چه سهم تو از من نگاه بود

سهم من از عبور تو رنج و ملال بود

چیزی شبیه جام بلور دلی غریب

حالا شکست وای صدای وصال بود

شب رفت و ماه گم شد و خوابم حرام شد

اما نه با خیال تو بودم حلال بود

می دونم

neveshteh-del — Wed, 18 Feb 2009 14:29:18 GMT

زندگی پر از سواله می دونم

رسیدن به تو خیاله می دونم

تو میگی یه روزی مال من میشی

اما موندنت محاله می دونم

تو میگی شبا دعامون می کنی

چشمه ی چشات زلاله می دونم

توی آسمون سرنوشت ما

ماه کاملم هلاله می دونم

تو میگی پرنده شیم بریم هوا

غصه ی ما دو تا باله می دونم

چشم من پر از غم نبودنت

دل تو پر از ملاله می دونم

طاقتم دیگه داره تموم می شه

صبر تو رو به زواله می دونم

اون درخت سیب آرزوهامون

پر میوه های کاله می دونم

آره میری و نمی پرسی که این

دل عاشق در چه حاله می دونم

** **

به چه حسی می گن عشق؟؟؟؟؟

neveshteh-del — Wed, 28 Jan 2009 18:02:18 GMT

گفتی که به احترام دل، باران باش

باران شدم و به روی گل باریدم

گفتی که ببوس روی نیلوفر را

از عشق تو گونه های او بوسیدم

گفتی که برای باغ دل، پیچک باش

بر یاسمن نگاه تو پیچیدم

گفتی که برای لحظه ای دریا شو

دریا شدم و ترا به ساحل دیدم

گفتی که بیا و لحظه ای مجنون باش

مجنون شدم و ز دوریت نالیدم

گفتی که شکوفه کن به فصل پاییز

گل دادم و با ترنمت روییدم

گفتی که بیا و از وفایت بگذر

از لهجه ی بی وفاییت رنجیدم

گفتم که بهانه ات برایم کافیست

معنای لطیف عشق را فهمیدم

**رسپینا**

چند تکه آرزو

neveshteh-del — Wed, 19 Nov 2008 22:53:32 GMT

کاش وقتی زندگی فرصت دهد
گاهی از پروانه ها یادی کنیم
کاش بخشی از زمان خویش را
وقف قسمت کردن شادی کنیم

                                      کاش وقتی آسمان بارانی ست
                                      از زلال چشم هایش تر شویم
                                      وقت پاییز از هجوم دست باد
                                      کاش مثل پونه ها پرپر شویم

کاش وقتی چشم هایی ابریند
به خود آییم و سپس کاری کنیم
از نگاه زرد گلدان های مان
کاش با رغبت پرستاری کنیم

                                     کاش دلتنگ شقایق ها شویم
                                     به نگاه سرخ شان عادت کنیم
                                     کاش شب وقتی که تنها می شویم
                                     با خدای یاس ها خلوت کنیم

کاش با چشمانمان عهدی کنیم
وقتی از اینجا به دریا می رویم
جای بازی با صدای موج ها
درد های آبیش را بشنویم

                                     کاش با حرفی که چندان سبزنیست
                                     قلب های نقره ای را نشکنیم
                                     کاش هر شب با رو جرعه نور ماه
                                     چشم های خفته را رنگی زنیم

کاش وقتی آرزویی می کنیم
از دل شفاف مان هم رد شود
مرغ آمین هم از آنجا بگذرد
حرف های قلب مان را بشنود
                                    **رسپینا**

neveshteh-del — Sat, 11 Oct 2008 23:02:53 GMT

بخواب ای دختر آرام مهتاب
ببین گل های میخک خسته هستند
تمام اشک هایم تا بخوابی
میان مخمل چشمم شکستند

بخواب ای غنچه بی تاب احساس
فضای شهر شب بوها طلایی ست
بهار سبز عاشق ها خزانست
خزان بیقراران بی وفایی ست

بخواب ای مرغ ناآرام دریا
گل آرامشم تنهای تنهاست
اگر امشب ز بی تابی نخوابی
دلم تا صبح در چنگال غم هاست

بخواب ای برگ تب دار شقایق
بدان عاشق همیشه ارغوانی ست
همین حالا کنار بستری سرد
دلی در آرزوی مهربانی ست

بخواب ای آشنا با خلوت شب
دلم در آرزویش تنگ تنگ است
نمی دانی که او وقتی بیاید
بلور اشک هایم چه قشنگ است

بخواب ای آفتاب بی غروبم
شب تنهایی دل ها درازست
دعایت می کنم هر شب همین وقت
که درهای دعا تا صبح بازست

مردم ما به همدیگه فقط زود عادت می کننحقا که بی وفایی رو*خوبم رعایت می کنن

neveshteh-del — Tue, 16 Sep 2008 23:08:18 GMT

این روزا کار آدما 

دلای پاکو بردنه

بعدش اونو گرفتنو

به دیگری سپردنه

این روزا سهم عاشقا

حسرت و بی وفاییه

جرم تمامشون فقط

لذت آشناییه

این روزا چشمای همه

غرق نیاز و شبنمه

رو گونه هر عاشقی

یه قطره بارون غمه

این روزا عادت گُلا

مرگو بهونه کردنه

کار چشمای آدما

دل رو دیوونه کردنه

این روزا آدما دیگه 

تو قلب هم جا ندارن

مردم دیگه تو دل ها شون

یه قطره دریا ندارن

این روزا فرصت دلا

برای عاشقی کمه

زخم های بی ستاره ها

تشنه یاس مرهمه

این روزا اشکمون فقط

چاره ی بی قراریه 

تنها پناه آدما

عکسای یادگاریه

  **رسپینا**

نه میشه.....................................

neveshteh-del — Wed, 10 Sep 2008 23:33:07 GMT

نه میشه باورت کنم نه میشه از تو رد بشم

نه میشه خوب من بشی نه میشه با تو بد بشم

نه دل دارم که بشکنی نه جون دارم فدات کنم

نه پای موندنه منی نه می تونم رهات کنم

نه می تونه تو خلوتش دلم صدا کنه تو رو

نه میتونم بگم بمون نه میتونم بگم برو

کچا برم که عطر تو نپیچه توی لحظه هام

قصه مو از کجا بگم که پا نگیره تو صدام

چه جوری از تو بگذرم تویی که معنی منی

تویی که از منی اگر تیشه به ریشه میزنی

نه ساده ایی نه خط خطی نه دشمنی نه همنفس

نه با تو جای موندنه نه مونده راه پیش و پس

نمیشه با تو باشم و اسیر دست غم باشم

فقط می خوام با خواستنت تا هستم از تو کم نشم

میدونی........

neveshteh-del — Wed, 03 Sep 2008 10:01:44 GMT

میدونی وقتی خدا داشت بدرقه ات می کرد بهت چی گفت؟
گفت: جایی که میری مردمی داره که می شکنندت؛ نکنه
غصه بخوری، من همه جا باهاتم، تو تنها نیستی.
تو وجودت عشق میزارم که بغض کنی، اشک میدم که
همراهیت کنه و مرگ که بدونی دوباره بر می گردی پیشم.

تو مثل.......

neveshteh-del — Fri, 29 Aug 2008 22:39:20 GMT

تو مثل راز پاییزی و من رنگ زمستانم
چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمی دانم

تو مثل شمعدانی ها پر از رازی و زیبایی
و من در پیش چشمان تو مشتی خاک گلدانم

تو مثل آسمانی مهربان و آبی و شفاف
و من در آرزوی قطره های پاک بارانم

نمی دانم چه باید کرد با این روح آشفته
به فریادم برس ای عشق من امشب پریشانم

تو مثل مرهمی بر بال بی جان کبوترها
و من هم بک کبوتر تشنه ی باران درمانم

به جان هر چه عاشق توی این دنیای پرغوغاست
قدم بگذار روی کوچه های قلب ویرانم

بدون تو شبی تنها و بی فانوس خواهم مرد
دعا کن بعد دیدار تو باشد وقت پایانم

**رسپینا**

اما افسوس خواب دریا قلب ها رو از هم ..........

neveshteh-del — Fri, 15 Aug 2008 00:07:15 GMT

یادته کنار دریا روی ماسه های ساحل گفتی که هرگز تو از من نمیشی یه لحظه غافل،
دو تا قلب عاشقونه روی ماسه ها کشیدی، گفتی تار موی من رو به همه دنیا نمیدی،
به همه دنیا نمیدی

نه ، مگه تو نگفته بودی واسه تو رفیقه راهم ، ما چه نقشه ها کشیدیم واسه فرداهای باد
تو میگفتی که بمونیم پاک و بی ریا و ساده دستای همو بگیریم توی پیچ و خم جاده
اما افسوس آب دریا قلب ها رو از هم جدا کرد دل سنگ آبی آب، لبامونو بی صدا کرد
توی چشم به هم زدن با آب دریا خاطراتم ،    حالا یه دل واسه من موند
           که اونم مونده تو.............
بمیرم اون دم آخر چی به روز عشقم اومد، هی نگاش به من می افتاد کا ری از من برنیومد
می دیدم که لای موج ها دنبال دستام می گرده با غم و گریه و زاری مگه عشقم برمیگرده
    مگه عشقم برمیگرده

از لب دریا و ساحل هر کی یه خاطره داره آخه دست خیلی ها رو توی دست من میزاره
دریا حرفی دارم اما واسه ی گلایه دیره از خدا می خوام که هیچ وقت عشقتو ازت نگیره
اما نارفیقی کردی، کردی عشقمو نشونه باشه اشکالی نداره ما خدامون مهربون